Stowarzyszenie Miłośników Górnych Łużyc pragnie przybliżyć historie polskich, czeskich i niemieckich Górnych Łużyc. Dlatego na użytek każdego, kto interesuje się historią Górnych Łużyc gromadzimy na tej stronie publikacje historyczne, artykuły historyczne, teksty historyczne, wszelkie opracowania rzetelnie i interesująco traktujące o dziejach Górnych Łużyc.

Tomasz BernackiTomasz Bernacki – zawsze pasjonowały go dwie dziedziny – przyroda i historia. Pierwsza pasja doprowadziła do ukończenia studiów z geologii poszukiwawczej w Instytucie Geologii we Wrocławiu, a także studiów z ochrony środowiska na Uniwersytecie Wrocławskim. Drugą pasję „uprawia” już amatorsko, zgłębiając zwłaszcza tajemnice średniowiecznej Słowiańszczyzny oraz historię Lubania i pogranicza śląsko-łużyckiego. Rodowity lubanianin, choć pierwsze kilka lat po studiach pracował w administracji samorządowej w dolnołużyckich Żarach, a następnie już na stałe w górnołużyckim Lubaniu. Swoje zainteresowania kontynuował także po pracy poprzez działalność w organizacjach społecznych – w Żarach reaktywował powiatową LOP, a także aktywnie działał w PTTK Oddział Żarski oraz w Stowarzyszeniu Promocji Wschodnich Łużyc, pisząc swoje pierwsze artykuły w wydawanym przez to ostatnie stowarzyszenie czasopiśmie Przegląd Wschodniołużycki. W tym okresie wydał książkę – przewodnik „Żarski Las” (2002), a także przygotował kilka map turystycznych Powiatu Żarskiego, zainicjował powstanie pięknej ścieżki turystyczno-historycznej „Dolina Szyszyny” w Biedrzychowicach. Ten okres działalności zamknęło odznaczenie „Zasłużony dla województwa zielonogórskiego”, które otrzymał prawdopodobnie jako najmłodsza osoba w tym byłym województwie, a także uhonorowany przez Wojewodę Lubuskiego „za osobisty wkład na rzecz rozwoju i promocji turystyki w woj. lubuskim”. Po powrocie do Lubania kontynuował przyrodnicze pasje w lubańskiej Agendzie 21, a historyczną w Stowarzyszeniu Miłośników Górnych Łużyc. Autor kilkudziesięciu artykułów z zakresu regionalizmu, turystyki, w tym historii lokalnej, zwłaszcza Lubania, publikowanych na łamach m.in. Przeglądu Lubańskiego, Ziemi Lubańskiej oraz na stronach internetowych. Autor dwóch filmów dokumentalnych „Szlakiem Wygasłych Wulkanów” (2007 , 45 min.) oraz Civitas Luban (2010, 45 min.). Na co dzień krajoznawca, łazikujący wspólnie z żoną (biolog) i trójką dzieci, po lasach, górach i zabytkach regionu, łącząc w ten sposób miłość do przyrody i historii śląsko-łużyckiego regionu.

Janusz KulczyckiJego nazwisko pojawia się zawsze, gdy w mieście głośno jest o jakimś odkryciu historycznym. "Uważam się raczej za kolekcjonera, chociaż doskonale znam historię każdej znalezionej rzeczy" – mówi Janusz Kulczycki.
Janusz Kulczycki: "Moim marzeniem jest zbudowanie w Lubaniu lapidarium, gdzie wszystkie te pomniki znalazłyby dla siebie odpowiednie, bezpieczne miejsce".

"Od dziecka coś zbierałem, mam w domu zbiór ok.2000 starych pocztówek z Lubania, stare grafiki i obrazy. Kolekcjonuję wszystko co zostało wytworzone w Lubaniu, bądź miało jakikolwiek związek z miastem: stare butelki miejscowych browarów, wytwórni win, destylatorni, kufle, beczki, popielniczki, monety bite w mieście, medale, dokumenty, nawet lubańską prasę. Najstarsza gazeta w zbiorach Janusza Kulczyckiego, „Wochen Tlischer Anzeiger”, pochodzi z 1835 roku. W swojej kolekcji ma także wyprodukowaną w warsztacie Oskara Brucknera maszynę do szycia, stary magiel, a nawet pianino z lubańskiej wytwórni pianin i fortepianów".
To właśnie pasja zbieractwa sprawia, że Janusz Kulczycki jest jedną z osób najlepiej znających dzieje Lubania i okolic.  "Do każdej posiadanej rzeczy próbuję dopasować historię. Mam znajomych historyków, sam szukam w archiwach, w Internecie" – tłumaczy. Razem z przyjaciółmi powołaliśmy do życia Polsko-Niemieckie Stowarzyszenie Miłośników Górnych Łużyc – mówi. Działa w nim około 30 osób i od momentu zawiązania może się już pochwalić kilkoma zakończonymi sukcesem akcjami, m.in. odkryciem średniowiecznej szubienicy na wzgórzu przy wjedzie do miasta czy odbudowę historycznego słupa poczty polsko-saskiej.

Zbyszek Madurowicz - aptekarz, regionalista i publicystaZbyszek Madurowicz urodził się 20 czerwca 1949 roku we Wrocławiu. Po ukończeniu studiów na Wydziale Farmaceutycznym Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu w 1975 roku rozpoczął pracę zawodową w jednej z aptek wrocławskich. Rok później przyjeżdża do Lubania i obejmuje kierownictwo dzisiejszej apteki "Pod Siedmioma Planetami". Od 1990 obejmuje aptekę w niedalekiej Olszynie, w której po prywatyzacji, już jako właściciel, pracuje do dzisiaj.

Dni Lubania 2013 - wykład w Centrum Historycznym - foto ŁCRPraca zawodowa, którą wykonuje z przyjemnością i zrozumieniem pacjenta, zawsze stanowiła dla niego priorytet, czasem kosztem życia rodzinnego, kiedy wprowadził w wiejskiej wówczas aptece dyżury nocne – trwające zresztą do dzisiaj. Ponad dziesięć lat temu zajął się pracą społeczną w realiach wykonywanego zawodu. Tworzył się samorząd aptekarski i Zbyszek postanowił spróbować. Został wybrany na zjeździe Dolnośląskiej Izby Aptekarskiej do Rady, w której pracuje do dnia dzisiejszego. Przez sześć lat był skarbnikiem Izby Aptekarskiej, dzisiaj prowadzi trudne sprawy wykroczeń w komisji etyki zawodowej. Dwa lata temu został wybrany przewodniczącym Sekcji Historii Farmacji Oddziału Dolnośląskiego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego. Opublikował wiele artykułów i prac z zakresu historii zawodu i aptekarstwa. Za swoją pracę na rzecz farmacji aptecznej został w listopadzie 2007 roku odznaczony przez Prezydenta RP Srebrnym Krzyżem Zasługi. Dwa lata później otrzymał najwyższe odznaczenie zawodowe (jako aptekarz) – medal Koskowskiego.

Znaczącą nową inspiracją stała się serdeczna znajomość ze znanym kolekcjonerem lubańskim Januszem Kulczyckim, która zaszczepiła go kolekcjonerstwem lokalnym – głównie dotyczącym Olszyny i okolicy. Lata zbierania i poszukiwań informacji historycznych pozwoliły uświetnić uroczystość nadania Olszynie praw miejskich wydaniem w 2004 roku książki „Olszyna w historię wpisana, w tym Biedrzychowice i okolice”.

Olszyna w historię wpisanaKsiążka nie jest jedynym przekazem lokalnej historii. Systematycznie powiększająca się wiedza – dzięki kolekcjonerstwu i kontaktom z przyjaciółmi z Niemiec – znajduje swoje miejsce w licznych artykułach w „Przeglądzie Lubańskim”, a później do dnia dzisiejszego w „Ziemi Lubańskiej”. Jest to nowa wiedza, którą co miesiąc dzieli się z czytelnikami.

Wyniesione z rodzinnego domu zainteresowanie historią znajduje też swoją realizację w lubańskim Stowarzyszeniu Miłośników Górnych Łużyc. Jest jednym z założycieli tej organizacji i do dnia dzisiejszego jej skarbnikiem . Bierze udział w wystawach i wygłasza referaty podczas organizowanych konferencji naukowych. Od momentu kiedy utworzono Lubańskie Centrum Historyczne miał wystawy poświęcone olszyńskiemu meblarstwu, lubańskim malarzom oraz etykietom wiszącym (temat aptekarski). Równocześnie użycza swoje zbiory na wystawy tematyczne w Centrum Historycznym i Muzeum Lubańskim. Jego teksty historyczne dotyczące ewangelików można znaleźć na stronie Parafii ewangelicko-augsburskiej w Lubaniu.

Publikacje członków stowarzyszenia

Grid List